كريمهء إِنَّا أَنْزَلْناهُ اشارت است به وجود جمعىِ كلام الهى در مقام علمي اجمالى و قرآنى . و قوله : فِي لَيْلَةِ الْقَدْرِ اشاره است به نزول حقيقت قرآنيهء شامل جميع حقايقِ خاصِ مرتبهء الهيه و كونيه در بنيهء احمدى و قلب بالغ به مقام « قاب قوسينِ » محمدى . چه آنكه به اعتبار فناى آن حقيقت در مقام احديت نزول و تنزل امكان ندارد ، جز تنزّل آن حقيقة الحقايق ، بدون تجافى از مقام ذاتى خاص خود كه از آن به « قلب واقع در مقام سرّ » تعبير مىشود ، به مرتبهء « قابَ قَوْسَيْنِ » . نفس انسانى بعد از عبور از مقام عقلِ منوّر به نور شرع و منزه از تبعات نفس ، به مقام « قلب » مىرسد . و در مقام قلب دريچه‌اى از مقام غيب بر او گشوده شود ، و با ادامهء سير معنوي و عروج روحانى باب تجليات اسمائيه بر او گشوده شود و به مقام « روح » رسد . و مرتبهء روحيه محاذى مقام « واحديت » قرار دارد ، كه از آن تعبير به مقام « قلب بالغ به مقام روح » مىنمايند . از آنچه ذكر شد فهميده مىشود كه چرا مؤلف محقق ، امام خمينى - أعلىاللَّه مقامه - مكرر در رساله تصريح نموده‌اند كه « فيض اقدس » باطن مقام ولايت محمديه - عليه السلام - است . مرادشان آن است كه مرتبهء « واحديت » ، كه از آن به مرتبهء أسماء و صفات و مقام ظهورِ أسماء و تعيّنات أسماء ، يعنى اعيان ثابته ، تعبير كرده‌اند ، ناشى است از مقام احديت ؛ و صورت و تعيّن و ظهور أسماء و تميز آنها به تفصيل و تعيّن هر اسمى يا صفتى ، به عين ثابت ، كه صورت معلوميت حق به ذات خود است ، مىباشد . و آنچه ظهور به هم رساند انحاء تعقلاتِ حق است . و علم حق به ذات مستلزم تعيّنى است در مقام ظهور و